Al bijna een decennium draait de NBA-titelambitie van de Denver Nuggets om één vraag: lukt het de club om genoeg talent rond Nikola Jokic te bouwen? Nu die vraag urgenter is dan ooit, begint het seizoen 2026-27 met een zorgwekkende vraag. Wie zijn de Nuggets als Jokic niet consequent op MVP-niveau speelt? Tot nu toe is Denver een middelmatig team dat nog op zoek is naar zijn eerste overtuigende overwinning op sterke tegenstanders.
Het zoeken naar voldoende steun heeft memorabele wendingen gekend: de ontwikkeling van Jamal Murray tot een echte tweede sleutelspeler, de trade voor Aaron Gordon in 2021, die de club veranderde, en de opkomst van Christian Braun en Bruce Brown tijdens de titelcampagne van 2023. Sindsdien hebben de Nuggets, die met hun salarislimiet vastzitten, langzaam talent verloren en is de club er in de afgelopen drie seasons niet in geslaagd de conference finals te bereiken.
De constante aandacht voor de ondersteunende cast van Denver is een gevolg van de betrouwbaarheid van Jokic. De Servische center is de meest consistente ster van de NBA in de jaren twintig van deze eeuw. Hij eindigde zes seizoenen op rij op de eerste of tweede plaats in de MVP-stemming en stond zes seizoenen op rij bovenaan in de Player Efficiency Rating. Hij leidde Denver naar acht opeenvolgende playoffs en vier opeenvolgende seizoenen met 50 overwinningen of meer.
Waarom dit niet dezelfde Joker is
Hoewel elke waarschuwing over een kleine steekproef geldt, is Jokic traag begonnen. In zeven wedstrijden schiet hij 50,4% uit het veld, zijn slechtste score sinds het seizoen 2017-18. Van buiten scoort hij 21,9%, een carrièrelaagste. Zijn Player Efficiency Rating van 26,1 is zijn laagste sinds zijn rookiejaar in 2015-16, en zijn 23,4 punten per wedstrijd is zijn laagste output sinds 2019-20.
Wie dieper kijkt, ziet nog meer redenen tot zorg. De gemiddelde schotafstand van Jokic is 12 voet, gelijk aan zijn langste van zijn carrière. Slechts 16% van zijn shots komt uit het gebied rond de basket, een carrièrelaagste, terwijl 25% van zijn shots van achter de 3-puntenlijn komt, bijna een carrièrehoogte. Daarnaast dalen zijn vrije worpen en offensieve rebounds sterk ten opzichte van vorig seizoen en lijken ze richting carrièrelaagtes te gaan.
Jokic is nog steeds de enige speler in de competitie die gemiddeld 23 punten, negen rebounds en negen assists produceert. Toch blijven zijn efficiëntie en dominantie duidelijk achter bij zijn statistieken. Nu staat Jokic op de zesde plaats in de PER van de hele competitie en op de vijftiende plaats in win shares. Vorig seizoen stond hij op die statistieken respectievelijk eerste en tweede.
Een dominante Jokic leidde de Nuggets wel naar een ruime overwinning op de Raptors op woensdag, maar hij heeft die impact op de uitslagen en zijn controle over de paint niet van avond tot avond weten vast te houden. Daardoor ziet het offensief van de Nuggets er niet meer uit als de krachtpatser die we gewend zijn.
De zege op de Raptors, waarin Jokic 32 punten, tien rebounds en elf assists noteerde, gaf hoop dat hij zich alleen inhoudt voor een lange campagne en dat zijn slechte buitenshotscore een tijdelijke dip blijkt te zijn. Coach David Adelman sprak deze week het vertrouwen uit dat het spel van Jokic weer zal verbeteren naarmate het seizoen vordert.
“Sommige shots waar we zo aan gewend zijn dat [Jokic] ze nooit mist, of het nu een jump hook is of een 15-footer, al dat soort dingen, die komen eraan”, zei Adelman na de nederlaag tegen de Portland Trail Blazers op maandag.
“Dit is een steekproef van zes wedstrijden van een van de meest efficiënte offensieve basketballers die ooit geleefd hebben. Daar sterf ik voor.”
Waarom dit niet dezelfde Nuggets zijn
De selectie van Denver, die bovenaan zwaar leunt op enkele spelers, is niet ontworpen om een eventuele terugval van Jokic op te vangen. De Nuggets staan 4-3 na het begin van het seizoen. Daarbij hoort een 0-3 record tegen ploegen met een positief winnaarsrecord. Het thuispubliek in de Ball Arena heeft hen al uitgefloten. “Ik denk dat die fans die ons hebben uitgefloten… dat ze hier niet meer welkom zijn”, zei Jokic na de verlenging tegen de New Orleans Pelicans in de thuisopener.
De individuele worstelingen van Jokic hebben de zwakke plekken rond hem blootgelegd. Gordon beweegt niet goed na het missen van meer dan de helft van vorig seizoen door een blessure, Johnson blijft onder de verwachtingen presteren, en de nieuwe tweede selectie, met de 37-jarige DeMar DeRozan als blikvanger, is regelmatig overklast.
Omdat Jokic dit seizoen verder van de basket speelt, stonden de Nuggets op de 26e plaats in het scoren in de paint, vóór de sloop van de Raptors. Dat kan een serieus probleem worden, want Denver staat ook op de 28e plaats in het aantal 3-puntenpogingen per wedstrijd. Adelman wil op beide vlakken verbetering. Hij zegt dat hij zich blijft “concerted effort” inspannen om Jokic in de post te krijgen, en moedigt zijn rolspelers aan om “vaker voor de 3 te gaan”.
Het bewezen winnende recept van de Nuggets, een elite-aanval die een middelmatige verdediging compenseert, lijkt echter wankel. Ondanks een sterke start van Murray staat het offensief van Denver op de elfde plaats voor de wedstrijd van donderdag. De Nuggets hebben niet buiten de top tien gestaan sinds Jokic een rookie was.
“Het is te veel verantwoordelijkheid voor [Jokic en Murray]”, zei Adelman maandag. “Ik heb enorm veel vertrouwen in de anderen. Zij moeten vertrouwen in zichzelf hebben.”
Waarom Denver weinig echte opties heeft
Om het nog erger te maken, verdwijnt de salarisdruk van Denver niet snel.
Als Jokic volgende zomer een verlenging tekent, die tot 360 miljoen dollar over vijf jaar kan opleveren, komt hij met een langdurig contract naast Murray en Gordon te staan. Beiden hebben een contract tot en met het seizoen 2028-29. Ook de verlenging van Braun, vijf jaar voor 125 miljoen dollar, die dit seizoen net is ingegaan, is een stille bedreiging voor de financiële gezondheid van de Nuggets.
Met hun salarissen zouden ze moeilijk waarde kunnen halen uit trades met Gordon en Braun. Murray kunnen ze zich gezien zijn sterke spel en staat van dienst niet laten gaan. Geen van de jongere spelers van Denver heeft tot nu toe genoeg laten zien om een significante trade-opbrengst op te leveren.
Belangrijker nog: als de impact van Jokic blijft achterblijven, zullen de Nuggets moeten overwegen om te onderhandelen in plaats van hem simpelweg een maximaal contract te geven met een recordgemiddelde jaarlijkse waarde van 72 miljoen dollar.
Een verlenging van vijf jaar volgende zomer zou Jokic tot zijn 36e levensjaar meenemen. Er is geen recent precedent voor een center die op MVP-niveau speelt op die leeftijd. Tim Duncan leidde het gebalanceerde team van de San Antonio Spurs in 2014 naar het kampioenschap op zijn 37e, maar hij verdiende dat seizoen slechts 10,4 miljoen dollar met een voordelige, teamvriendelijke korting. Dat was een fractie van het maximumsalaris dat voor hem beschikbaar was.
De trage start van Jokic maakt duidelijk dat Denver geen opvolgingsplan heeft voor het geval de centrale figuur van de club ernstig achteruitgaat door leeftijd of een zware blessure. Deze Nuggets zijn zo samengesteld dat ze Jokic zo goed mogelijk ondersteunen, in de veronderstelling dat hij opnieuw het zware werk zou doen. Er wacht geen rijzende superster om het stokje over te nemen, en Denver heeft zijn eersterondekeuzes voor 2027, 2029 en 2032 al weggegeven.
Voor Jokic en de Nuggets zal er iets moeten veranderen. Er is geen realistisch pad waarlangs Denver Jokic een enorme verlenging kan geven, de ondersteunende cast flink kan verbeteren en tegelijk de boetes voor de second apron van de NBA kan vermijden. De Milwaukee Bucks stonden vorige zomer voor een vergelijkbare keuze bij Giannis Antetokounmpo. Ze kozen ervoor hem naar de Miami Heat te ruilen en een volledige heropbouw in te zetten.
Tot nu toe heeft Jokic geen druk uitgeoefend om de selectie grondig te veranderen, en hij heeft geen aanwijzing gegeven dat hij Denver wil verlaten.
Terwijl supersterren als LeBron James, Kevin Durant en Antetokounmpo de afgelopen jaren van club zijn veranderd in de hoop hun kampioenschapskansen te vergroten, kan Jokic altijd het voorbeeld van Dirk Nowitzki volgen. Nowitzki leidde de Dallas Mavericks in 2011 naar de titel en bleef daarna nog acht seizoenen bij de club, ook al won hij nooit meer een playoffserie.
Net als Dallas met Nowitzki hebben de Nuggets veel goede redenen om de loyaliteit van Jokic te belonen terwijl hij ouder wordt. Maar dit seizoen heeft een glimp gegeven van de duistere toekomst van de organisatie. Jokic kan alles wat de Nuggets dwarszit alleen verhullen wanneer hij op MVP-niveau speelt.
Als dat niet het geval is, begint het hele plan van Denver te verbrokkelen.