Donovan Mitchell staat op het punt een verlenging van vier jaar en 273 miljoen dollar bij de Cleveland Cavaliers te tekenen, waarmee hij tot en met 2031 in Cleveland blijft. Hij kiest daarmee bewust tegen wachten tot volgende zomer, al had dat hem naar verwachting nog eens 80 miljoen dollar extra kunnen opleveren.
Enkele weken voordat Mitchell en zangeres Coco Jones in het huwelijk zouden treden, hadden ze al een andere reden tot vreugde. Begin juli vierden ze een gezamenlijk vrijgezellenfeest, en in augustus trouwden ze in een privéwoning in de staat New York. Zeven groomsmen en zes bruidsmeisjes vierden met het paar mee, maar Jones en Mitchell namen tijdens die reis ook even tijd voor zichzelf. Ze wisten dat hun toekomst samen was, en nu was het moment gekomen om vast te leggen waar die zou worden opgebouwd.
De Cavaliers stonden klaar om Mitchell een verlenging van vier jaar en 273 miljoen dollar aan te bieden, waarmee hij tot 2031 in Cleveland zou blijven. Mitchell wilde tekenen, ook al begreep hij dat hij met wachten tot volgende zomer nog eens 80 miljoen dollar extra kon verdienen. Hij had al jaren herhaald hoeveel hij van het team en de stad houdt. Hij wilde niet dat een langslepende contractonderhandeling boven het seizoen 2026-27 zou hangen. Hij wilde het engagement aangaan.
“De zomer van de feesten”, zei Mitchell.
Het was een welkome adempauze. Die zomer was de voorafgaande lente weer een teleurstelling geweest.
Voor het eerst in zijn carrière bereikte Mitchell de conferentiefinales, terwijl hij in zijn eerste negen seizoenen steeds de playoffs had gehaald. De Cavs overleefden eerst een zevenwedstrijdenserie in de eerste ronde tegen de Toronto Raptors en wonnen daarna een Game 7 op bezoek bij de topgeplaatste Detroit Pistons. Mitchell zag dat als een teken van groei: de ploeg was eindelijk klaar voor tegenslag. Het was de diepste run van Cleveland sinds 34 jaar zonder LeBron James.
Een beschamende sweep door de uiteindelijke kampioen, de New York Knicks, maakte een einde aan de playoffs van 2026. Cleveland eindigde met een negatief playoffrecord van 8-10.
Het was een bekend gevoel voor de franchise.
“Op dat moment laat het een bittere smaak achter”, zei Mitchell. “Maar als je erop terugkijkt, moet je beseffen dat je iets hebt gedaan wat je nog nooit eerder hebt gedaan. Dat is geweldig, maar ik zou het geen prestatie noemen. Ik zou het gewoon een stap noemen.”
In Mitchells vier jaar in Cleveland behoorden de Cavs consequent tot de top van de Eastern Conference, met seizoenen van 51, 48, 64 en 52 overwinningen.
Een nieuwe offseason
De Cavs waren veel regulier seizoen dominant en daarna teleurstellend in de playoffs. Toen ze aan een nieuwe offseason met dezelfde kern begonnen, veranderde het landschap van de Eastern Conference om hen heen.
Er gingen geruchten over een thuiskomst van James, die door de organisatie en de competitie werden gedeeld, maar James koos voor Philadelphia. De Cavs kozen daarop voor continuïteit en voor aanpassingen aan de randen van de ploeg.
Bronnen binnen en buiten de organisatie zeiden dat de Cavs niet van plan waren vleugelspeler Evan Mobley te ruilen, die op een maximaal rookiecontract zit. Na de aankoop van voormalig MVP James Harden op de deadline van vorig februari, verlengden ze ook het contract van de 37-jarige met drie jaar. Een dag nadat het seizoen was afgelopen, maakte de ploeg bovendien een einde aan alle speculatie over de positie van coach Kenny Atkinson.
Daarna legde Mitchell zijn commitment vast.
“Als er twijfel in een organisatie blijft hangen, is dat niet goed”, zei Atkinson. “Iedereen voelt zich onrustig. Dus het feit dat Don zijn handtekening heeft gezet, was enorm. Het is een opluchting. Je weet dat je je leider hebt en dat geeft stabiliteit. Het helpt je om sneller vooruit te komen.”
Hun grootste zet was het aantrekken van vleugelspeler Peyton Watson, die de vijfde starter moest worden om Mitchell en Harden in de verdediging te helpen. Tot nu toe heeft die gok nog niets opgeleverd. De basisopstelling van de Cavs heeft dit seizoen zelfs een NET-rating van min 12,0. Alleen de starters van Phoenix en Utah presteren slechter.
Het weerspiegelt een zwakke start van het seizoen. De Cavs staan 6-6 en er is scepsis in de competitie. Analisten vragen zich af waarom dit anders zou zijn dan bij eerdere Cavs-teams die in voorgaande jaren tekortschoten.
Toch koos Mitchell voor de Cavs omdat hij in hen gelooft. Maar hij weet dat franchises, en vooral hun sterspelers, niet worden beoordeeld op deelnamepenningen.
“Voor je eigen mentale gezondheid moet je het omarmen en er trots op zijn”, zei hij. “Tegelijkertijd moet je de motivatie houden van: je bent gewoon geveegd.”
Grappen en scepsis
Elke zomer vindt het basketbalkamp van Donovan Mitchell plaats in Greenwich, Connecticut.
In zeven van de negen zomers sinds Mitchell in de NBA kwam, heeft hij een weekend lang het kamp georganiseerd voor kinderen van groep één tot en met acht, eerst in Utah en nu in Cleveland. Hij keert altijd terug naar de regio rond New York, waar hij opgroeide terwijl zijn vader voor de New York Mets werkte.
Tijdens zijn kamp deze offseason wist Mitchell dat hij grappen te verwerken zou krijgen. Die begonnen vaak met een inleiding over de dramatische nederlaag tegen de Knicks in mei.
Het was een verwijzing naar een uitspraak van Atkinson. Op een training voor Game 4 van de conferentiefinales zei Atkinson dat de Cavs de serie “analytisch aan het winnen waren”, vanwege verwachte schotstatistieken die lieten zien dat Cleveland eigenlijk twee van de drie wedstrijden had moeten winnen. Met andere woorden: de Knicks maakten schoten die ze niet hadden moeten maken, en de Cavaliers maakten de schoten niet die ze wel hadden moeten maken.
“Als je geveegd wordt en er uitziet zoals wij, dan komt er kritiek en komen de grappen”, zegt Mitchell. “We lachen erom, maar tegelijkertijd denk je: oké, prima. De tijd komt. Maar je moet ermee leven. Je moet met alle kanten ervan leven.”
Voor een revanche met New York vorige week probeerde Atkinson zijn uitspraak in context te plaatsen. Hij reageerde op een vraag over hoe de Cavs nog geloof konden hebben, ondanks een achterstand van 3-0.
“Ik heb de vraag beantwoord zoals hij gesteld werd”, zei Atkinson. “‘Je staat 3-0 achter, welke hoop heb je nog om je jongens iets te geven?’ We krijgen veel informatie, en ik loog niet in die zin. Maar het was nooit zo bedoeld van: ‘Oh man, we verdienen het om te winnen.’ Geen moment, nul, nul, nul heb ik dat gedacht.”
Het is een bekend gevoel voor de Cavs: hun woorden worden het verhaal in plaats van hun spel.
Na het verlies tegen de Knicks in de eerste ronde van de playoffs in 2023 werd Allen een meme, nadat hij had gezegd dat “de lichten helderder waren dan verwacht” na het spelen in Madison Square Garden.
“Zo is de wereld nu eenmaal”, zei Cavs-guard Sam Merrill. “Maar we hebben lol met dat soort dingen.”
Dat playoffseizoen van 2023 was de eerste playoffrun voor Mitchell, Allen en Mobley. Daarna kwamen ze in de twee volgende seizoenen tot de tweede ronde, voordat ze vorig voorjaar eindelijk de conferentiefinales haalden.
Maar ondanks die vooruitgang wijzen critici in de competitie naar hetzelfde patroon bij de Cavs.
“Al hun vragen worden in de playoffs beantwoord”, zei een leidinggevende uit de Eastern Conference. “Maar het voelt alsof ze dezelfde problemen hebben die hen al jaren parten spelen. Het is niet duidelijk wat er nu anders gaat zijn.”
Een andere sport als les
Op de ochtend van 26 oktober besloot Atkinson de filmsessie van de ploeg op een andere manier aan te pakken, voordat het team die avond de Minnesota Timberwolves ontving.
De Cavs hadden op openingsavond al een voorsprong van 29 punten weggegeven tegen de Philadelphia 76ers. Ze werden daarmee het eerste team in de geschiedenis van de competitie dat de openingswedstrijd verloor na een voorsprong van 20 punten bij rust.
Twee avonden later zagen de Cavs een voorsprong van 22 punten in het vierde kwart tegen de Brooklyn Nets slinken tot twee punten, met nog 8,1 seconden te spelen. De Cavs hielden stand.
Die verspelde voorsprongen laten zien waar de twijfel vandaan komt die het team in het Mitchell-tijdperk heeft achtervolgd. In Game 1 van de conferentiefinales stond Cleveland op Madison Square Garden 22 punten voor, voordat de ploeg op historische wijze ineenstortte.
In plaats van beelden van een van de eerste wedstrijden op te zetten, of zelfs naar de playoffs terug te kijken, haalde Atkinson in de filmkamer een heel ander sportevenement naar voren. Hij liet zijn spelers clips zien van de halve finale van het WK voetbal van juli, tussen Engeland en Argentinië.
Engeland nam beroemd een 1-0 voorsprong in de 55e minuut en schakelde daarna volledig over op een defensieve formatie.
Hun agressie verstijfde; het momentum van de wedstrijd keerde. Argentinië kwam terug tot een 2-1 overwinning en plaatste zich voor de finale.
“[Kenny] probeert er gewoon voor te zorgen dat het in ons hoofd blijft hangen”, zei Cavs-forward Jaylon Tyson. “Het werkte.”
De Cavs brachten die les die avond in de praktijk. Ze hadden in het tweede kwart een achterstand van 15 punten en bij rust nog altijd een achterstand van dubbele cijfers, maar na 15 wisselingen van de leiding en vijf gelijke standen in de slotminuten overleefden de Cavs een uitbarsting van 47 punten van Anthony Edwards. Cleveland won in de verlenging met 127-125.
“Er zit veel geloof in deze groep”, zegt Mitchell. “En de manier waarop we door tegenslag heen hebben kunnen knokken en steeds beter zijn geworden.”
Wisselvallig seizoen
Toch blijft de wisselvalligheid van Cleveland aanhouden. De Cavs verloren op maandag met dubbele cijfers van de Charlotte Hornets en herpakten zich op woensdag door de Knicks in Madison Square Garden te verslaan. Niemand belichaamt hun wisselvallige seizoen beter dan Harden, die nu in zijn achttiende seizoen zit, maar als co-ster naast Mitchell werd aangetrokken. Harden scoort gemiddeld 16,7 punten en geeft 5,6 assists, terwijl hij 39% van het veld scoort, zijn laagste percentage sinds hij in het seizoen 2012-13 een vaste starter werd.
“Mijn naam is James Harden, en vroeger scoorde ik veel punten”, zei Harden na de overwinning van de Cavs in New York. “Ik scoor nog steeds punten, maar ik vind ook andere manieren om het spel te beïnvloeden.”
“Ik probeer het nog steeds uit te zoeken. Donovan scoort veel punten. Hij is een scoringsmachine in deze ploeg. Ik moet gewoon kiezen wanneer ik kans heb om te scoren en wanneer ik andere dingen doe die de overwinning helpen.”
Ondanks de wisselvallige start kunnen de Cavs terugkijken op vorig seizoen als reden voor geduld. Ze stonden op 19 december net boven de vijftig procent winst, voordat ze 52 wedstrijden wonnen en de nummer vier van de conferentie werden.
Mitchell ziet de vooruitgang door de pijn heen. Hij ziet voorbeelden in de competitie die hem vertrouwen geven in de aanpak van Cleveland. Hij wijst erop dat New York twee keer in de tweede ronde en één keer in de conferentiefinales verloor, voordat het kampioen werd.
“Mensen vergeten die dingen snel”, zei hij. “Hoeveel teams dachten niet: ‘Het had zo moeten zijn. Die speler moet worden geruild. Die coach moet worden ontslagen.'”
“Ik zeg niet dat we zeker gaan winnen, maar zo is het nu eenmaal. Dus we kunnen hier niet zitten en overdrijven om de dingen alleen maar omdat iedereen vindt dat je dat moet doen.”